deutsch English Esperanto    

Neoficiala amator-retejo

La germana Penca Simbolo en la Unikodo
Je la jaro 1998 ekfrapis mian atenton, ke en la komputila kodo UNIKODO "uzebla por ĉiuj lingvoj kaj skriboj" ja multaj historiaj simboloj estis difinataj, sed ne la germana Penca Simbolo (), kiu estis uzata in Germanio ekde la 15-a jarcento minimume ĝis 1975 !
Dum la Kvindekaj Jaroj mi ankoraŭ lernis tian simbolon en la lernejo, ĝi ne malaperis de la preztabuloj en la "bazaro de viktualioj" en Munkeno ĝis la fino de la Sepdekaj Jaroj:

= 5 pecoj por 20 pencoj

Pro tio je 1998 mi skribis proponon al Unikoda Konsorcio por akcepto de tiu simbolo, kaj mia propono estis akceptata. La germana Penca Simbolo ("German Penny Symbol") ricevis la kodon U+20B0, kaj troviĝos en futuraj literfontoj.
Poste aldonita: nun kelkaj vidiloj jam povas montri tiun simbolon, se oni uzas ₰₰ en HTML (TESTO: ₰, ).

La germana Penca Simbolo derivas de "d" (mallongigo de la latina "denarius") kun alpendigita vosto
kaj aperas ĉefe en du diversaj formoj:

malnova formo:
(vidu ankaŭ sube la ekzemplon [8])
kune kun presita fraktura skribo kaj kun Sütterlin-manskribo:
(dekstre mi indikas la bazan linion per verda koloro)
tiu formo de la simbolo estis skribata ofte - sed ne ĉiam - kun sekvanta punkto  
 
moderna formo:  
(vidu ankaŭ sube la ekzemplon [17])  
kune kun presita kaj manskribita latina skribo:
(dekstre mi indikas la bazan linion per verda koloro)
tiu formo de la simbolo estis skribata ĉiam sen punkto
 

La Penca Simbolo ĉiam staras kun sia maldekstra parto (la ena "d") sur la baza linio, sed la dekstra vosto normale formas suben
descendantan parton. La ascendanta parto de la Penca Simbolo estas same alta kiel majusklo aŭ iomete malpli alta.
Vidu ankaŭ la escepton en la klarigo de ekzemplo [22] (sube).
Mi proponas uzi la modernan formon de la germana Penca Simbolo (U+20B0) por modernaj latinaj literfontoj.

Grandigoj de eltranĉaĵoj el la kolektitaj ekzemploj:


Je la 15-a jarcento:
[01]:     lignoskulptita (suba simbolo)
(ligna kalkul-tabulo, Basel/Svisio)
jam tiu arkaika formo estas "d" + vosto
de la volumo II "Zahlschrift und Rechnen" (Nombroskribo kaj Kalkulo),
paĝo 154, en la libro "Zahlwort und Ziffer" (Nombrovortoj kaj Ciferoj),
K. Menninger, eldonejo Vandenhoeck & Ruprecht,
Göttingen/Germanio 1958, 1979 (3-a eldono)

la supra simbolo prezentas germanan esceton (ß),
kiu tiam servis kiel simbolo por "Ŝilingo"
[02]:     manskribita
(manskribo de 1426, Straubing/Bavario)
= "xviiij " = 19 pencoj
por komparo, normala "d" en "lannd":
de paĝo 51 en la libreto "Unsere Schrift" (Nia Skribo),
eldonejo Degener & Co., Neustadt/Aisch en Germanio 1961

Je la 16-a jarcento:
[03]:     manskribita
(manskribo de 1572, Reichenbach/Bavario)
= "25 ½ " = 25,5 pencoj

ankaŭ ĉi-tie la Penca Simbolo distingiĝas de la
normala "d" per la alpendigita vosto

de paĝo 95 en la libreto "Unsere Schrift" (Nia Skribo),
eldonejo Degener & Co., Neustadt/Aisch en Germanio 1961

Je la 19-a jarcento:
[04]: la Penca Simbolo en la priskribo de la 1880
en Novjorko por Germanio produktita
indikil-skribmaŝino "Hall" (por latina skribo)
por komparo la normala "d" sur tiu sama maŝino:
[08]:   ! la Penca Simbolo en anonco en fraktura skribo

en la "Mindelheimer Zeitung" (Gazeto de Mindelheim) je la jaro 1896
[10]: la Penca Simbolo sur la klavaro de la
skribmaŝino "The Chicago" 1898, Usono
(por latina skribo)

(produktita por la eksporto al Germanio)

Je la 20-a jarcento:
[11]:
    originala foto                             kontrast-intensigita foto
la Penca Simbolo sur la klavaro de la
skribmaŝino "Perko" 1912, Dresdeno/Germanio
(por latina skribo)
[12]:
    originala foto                             kontrast-intensigita foto
la Penca Simbolo sur la klavaro de la
skribmaŝino "Triumph" 1918, Nurenbergo/Germanio
(por latina skribo)
[13]:
    originala foto                             kontrast-intensigita foto
das deutsche Pfennigzeichen auf der Tastatur der
Schreibmaschine "Adler" 1922, Frankfurto/Germanio
(por latina skribo)
[15]:
    originala foto                             kontrast-intensigita foto
la Penca Simbolo sur la klavaro de la
skribmaŝino "Underwood" 1926, Usono
(por latina skribo)

(produktita por la eksporto al Germanio)
[16]:               fleksita
sur la manipula kampo     sur la tipo-spindelo (2-a vico de supre)
la Penca Simbolo sur la
skribmaŝino "Mignon" 1930, Berlino/Germanio
(por latina skribo, nur majuskloj)

sur la kontrolkampo aperas la normala Penca Simbolo,
sur la tipo-spindelo troviĝas - invers-flanke - varianto
de la Penca Simbolo kun mallongigita descenda parto:
la descenda parto mankas al maŝin-skribita simbolo, ĉar tiu
aparato estis konstruita nur por la skribado de majusklaj
literoj (sen descendaj partoj)!

Sur la tipo-spindelo supre de la Penca Simbolo troviĝas la
germana funta simbolo (pezo), kaj sube la "transverse
dekliva M", la tiama germana marka simbolo (mono).
[19]: plej tipa ekzemplo
"10 Stck. 75" = 10 pecoj por 75 pencoj

la Penca Simbolo en anonco pri la tablojdoj
"Spalt" (marka aspirino), en latina skribo

en eldono de la gazeto "Ratgeber" (Konsilanto) de 1954

(tiun gazeton mi uzis tiam por lerni legi)
 

Malfruaj eraraj referencoj:
[20]:   je 1958 aŭ 1979 ?

La Penca Simbolo ĉi-tie ne-korektas, ĉar
  fraktura literfonto estis uzata anstataŭ latina.
de la volumo II "Zahlschrift und Rechnen" (Nombroskribo kaj Kalkulo),
paĝo 168, en la libro "Zahlwort und Ziffer" (Nombrovortoj kaj Ciferoj),
K. Menninger, eldonejo Vandenhoeck & Ruprecht,
Göttingen/Germanio 1958, 1979 (3-a eldono)

Intertempe mi notis ke mi ne scias sekure, ekde kiu eldono la
literfonta eraro ekzistas en la libro, ĉar mi havas nur la trian eldonon
el la jaro 1979.
[21]:
  je la jaro 1972

La Penca Simbolo ĉi-tie ne korektas, ĉar
  1. la uzita literfonto estas manskriba versio,
  2. la simbolo estas iomete tro alten poziciigita.
Kvankam en oldaj eldonoj de la germana encikolpedio "Brockhaus"
la germana Penca Simbolo estas prezentita korekte, tiu litero ne
estis plu disponebla je la tempo de la Eldono 1972 kaj laŭŝajne
  manskribita litero estis enmetita fotomekanike.
[22]:
  je la jaro 1992

La Penca Simbolo ĉi-tie ne korektas, ĉar
  1. la uzita literfonto estas manskriba versio,
  2. estas troege malgranda,
  3. estas eksponenta anstataŭ en normala pozicio.
En la "Brockhaus" de 1992 (19a eldono) la Penca Simbolo
estas prezentata ankoraŭ pli misgvidante (vidu maldekstren) !

NB: Historiaj faktoj ne ŝanĝas, diference de la kvalito de la eldonoj
          de la enciklopedio "Brockhaus".


Alie ol en la nekorekta prezentigo maldekstre la Penca Simbolo
estas uzata en kontinua teksto ĉiam plengrande kaj staras kun sia
maldekstra parto (la eksa "d") sur la baza linio, kaj la vosto de sia
dekstra parto descendas suben.

Nur se la Penca Simbolo situas direkte post emfazigita kaj tial
pligrandigita nombro
kiel ekz. en preza ŝildo, eblas aspekti
tiele: 10.     Tio kompareblas kun 10$ anstataŭ 10$.
 
En la lernejo mi lernis skribi la Pencan Simbolon tiele:


La konvena grandeco kaj poziciigo de la Penca Simbolo videblas en ekzemplo [19] (supre)
kaj ankaŭ ĉi-tie en la bildo de malnova vendaŭtomato por ornamaĵoj (ekzemplo [17] en mia originala propono):
Notu la sciigo sur la aŭtomato por la uzanto ke li enmetu "2-foje 10 pencojn →" -
sur la aŭtomato videblas ege kursiva varianto de la normala Penca Simbolo:

en la varbteksto videblas kontraŭe la tiame oficialan mallongigon "Rpf." (= Reichspfennig)
(la germana Penca Simbolo estis uzata jam longe antaŭ tiu tempo):


  ► la Penca Simbolo estas plengranda kaj descendas ankaŭ suben, ne estas eksponenta simbolo !  

La fotojn de la skribmaŝin-klavaroj mi fotis en la Germana Skribmaŝin-Muzeo en Bayreuth [Bajroit] en Bavario/Germanio
kun la afabla permeso de la muzeo.


AVIZO: Ĉiuj informoj en tiu retejo estas korektaj laŭ mia scio, sed estas donataj sen garantio.
Tio estas ne-komerca amator-retejo

Lingvo:   deutsch English Esperanto ,   al mia hobia paĝo
© 2005-2006 Elmar Dünßer [Djunser], Germanio